ΥΠΟΘΗΚΟΦΥΛΑΚΕΙΟ-ΕΝΕΧΥΡΟΦΥΛΑΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

................................................ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ......................................................

ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ

ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΠΟΥ ΣΥΝΤΑΣΣΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΥΠΟΘΗΚΟΦΥΛΑΚΑ – ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟ – ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗ

«…Κατά το άρθρο 438 του ΚΠολΔ έγγραφα που έχουν συνταχθεί κατά τους νόμιμους τύπους από δημόσιο υπάλληλο ή λειτουργό, ή πρόσωπο που ασκεί δημόσια υπηρεσία ή λειτουργία, αποτελούν πλήρη απόδειξη για όλους ως προς όσα βεβαιώνονται στο έγγραφο αυτό ότι έγιναν από το πρόσωπο που συνέταξε το έγγραφο ή έγιναν ενώπιόν του, αν το πρόσωπο αυτό είναι καθύλην και κατά τόπον αρμόδιο να κάνει αυτή τη βεβαίωση.

Ανταπόδειξη επιτρέπεται μόνο με προσβολή του εγγράφου ως πλαστού. Κατά δε το άρθρο 440 του ίδιου Κώδικα, τα έγγραφα που αναφέρονται στα άρθρα 438 και 439 αποτελούν πλήρη απόδειξη για όλους ως προς όσα βεβαιώνονται σ’ αυτά, την αλήθεια των οποίων όφειλε να διαπιστώσει εκείνος που έχει συντάξει το έγγραφο, επιτρέπεται όμως ανταπόδειξη. Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών συνάγεται ότι έγγραφα που έχουν συνταχθεί κατά τους νόμιμους τύπους από δημόσιο υπάλληλο, τέτοιος δε είναι και ο υποθηκοφύλακας, αποτελούν πλήρη απόδειξη για όλους, τόσον ως προς όσα βεβαιώνονται στα έγγραφα αυτά ότι έγιναν από το πρόσωπο που συνέταξε το έγγραφο ή ότι έγιναν ενώπιόν του, όσον και ως προς όσα βεβαιώνονται σ’ αυτά, την αλήθεια των οποίων όφειλε να διαπιστώσει, εκείνος που έχει συντάξει το έγγραφο, και ότι στην πρώτη περίπτωση δεν επιτρέπεται ανταπόδειξη, εκτός εάν το έγγραφο προσβληθεί ως πλαστό από δικηγόρο εφοδιασμένο με ειδικό πληρεξούσιο κλπ., στη δεύτερη δε περίπτωση (του άρθρου 440) χωρεί ανταπόδειξη χωρίς τις πανηγυρικές αυτές διατυπώσεις και ότι ισοδύναμα δηλ. ίσης αποδεικτικής δυνάμεως έγγραφα είναι εκείνα ως προς τα οποία η παραδοχή του ενός εξουδετερώνει την ισχύ του άλλου, όπως είναι η προσκομιδή στο δικαστήριο δύο διαφορετικών αντιγράφων του αυτού εγγράφου ή δύο έγγραφα βεβαιούντα το αυτό πραγματικό γεγονός κατά τρόπο διάφορο…» (ΑΠ (Γ’ Τμήμα) 443/1992 ΕλλΔνη 1994, τ. 35, σελ. 1026, ΕΕΝ 1993, τ. 60, σελ. 442). …Τα παραπάνω δεν πρέπει να συγχέονται με την ένσταση εικονικότητας.

 

Στην περίπτωση αυτή ο εναγόμενος που προβάλλει την ένσταση εικονικότητας δεν αμφισβητεί ότι καταρτίσθηκε συμφωνία με το περιεχόμενο που αναφέρει το παραπάνω Δημόσιο έγγραφο, αλλά επικαλείται άλλα γεγονότα, δηλαδή την ξεχωριστή συμφωνία των διαδίκων, ότι όσα αναφέρει το έγγραφο έχουν συνομολογηθεί όχι στα σοβαρά αλλά φαινομενικά. Η απόδειξη δηλαδή της εικονικότητας της δικαιοπραξίας δεν αποτελεί απόδειξη κατά του περιεχομένου εγγράφου, επειδή αυτή αφορά μόνο το κύρος των δικαιοπρακτικών δηλώσεων και όχι το δικαιοπρακτικό της περιεχόμενο, (βλ. σχετικά Φαλτσή, Το δίκαιο των αποδείξεων έκδ. 3η, σελ.195, Μπέης Πολιτική Δικονομία στο άρθρο 393, 12 σελ. 1701, Β. Βαθρακοκοίλης Κ.Πολ.Δ. στο άρθρο 393, 51 σελ. 769, Α.Π. 959/1977 ΝοΒ 26.892 πρβλ. Α.Π. 314/92 Δ. 23.788)… (ΕφΧανίων 572/2005, ΤΝΠ ΔΣΑ)

«…αν σε ένα συμβόλαιο περί μεταβιβάσεως της κυριότητας ακινήτου περιελήφθη και δήλωση του πωλητή ότι το τίμημα κατεβλήθη σε αυτόν από τον αγοραστή εκτός του συμβολαιογραφικού γραφείου για την οποία (δήλωση) δεν αποτελεί κατά το νόμο συστατικό ή αποδεικτικό τύπο το συμβολαιογραφικό έγγραφο (εφόσον δεν ορίσθηκε το έγγραφο αυτό ως τέτοιος τύπος από τα μέρη), χωρεί ανταπόδειξη κατά της δηλώσεως αυτής και απόδειξη της εικονικότητάς της χωρίς να υπάρχει ανάγκη να προσβληθεί το έγγραφο ως πλαστό και με μάρτυρες σε όλες τις περιπτώσεις της παρ. 1 του άρθρου 394 ΚΠολΔ και χωρίς τους περιορισμούς της παρ. 2 του ιδίου άρθρου, αφού αφορά περιστατικό το οποίο δεν φέρεται να έγινε ενώπιον του συμβολαιογράφου και του οποίου αυτός δεν ήταν υποχρεωμένος να ελέγξει την ακρίβεια (ΑΠ 1042/2002, Δνη 2004.121, ΑΠ 703/2000, ΑρχΝ 2001. 91, ΑΠ 848/1992, ΕΕΝ 1993.601, ΕφΘεσ/νίκης 1344/2001, Αρμ 2002.1599)…» (ΠΠΑγρινίου 13/2009, ΝΟΜΟΣ).

«…το πιστοποιητικό του αρμόδιου υποθηκοφύλακα που βεβαιώνει την σε ορισμένη χρονολογία καταχώρηση στα βιβλία διεκδικήσεων περιλήψεως της εγγραπτέας σ’ αυτά αγωγής ή ανακοπής, παρέχει πλήρη απόδειξη για το βεβαιούμενο σ’ αυτό ως άνω περιστατικό και συνεπώς ανταπόδειξη, κατά του πιστοποιητικού τούτου, μόνο με προσβολή του για πλαστότητα συγχωρείται…» (ΑΠ 130/2003 ΕλλΔνη 2003, τ. 44, σελ. 1289, ΝΟΜΟΣ) «…Η έκθεση πλειστηριασμού …συνιστά δημόσιο έγγραφο υπό την έννοια των άρθρων 438 έως 442 ΚΠολΔ, δηλαδή αποτελεί πλήρη απόδειξη για κάθε γεγονός που βεβαιώνεται σ’ αυτή ότι έγινε από το συντάκτη της – υπάλληλο του πλειστηριασμού ή ενώπιόν του και μπορεί ν’ ανατραπεί μόνο με την προσβολή της ως πλαστής (ΑΠ 339/2001 ΕλΔ 42.1300, ΕφΑθ 499/1997 ΕλΔ 38.1629, ΕφΑθ 1142/1995 Δ 27.331, ΕφΘεσ 726/1995 ΕλΔ 37.184, ΕφΠειρ 229/1990 ΕλΔ 35.163, Μπρίνιας, ό.π., τόμος 2ος, άρθ. 965, § 341α, σελ. 875-878, Π. Γεσίου-Φαλτσή, Δίκαιο Αναγκαστικής Εκτελέσεως, έκδ. 2001, § 59, VII, αριθ. 9-14, Βαθρακοκοίλης, ό.π., τόμος 8ος, άρθ. 965, αριθ. 5...» (ΕφΑθ 131/2008 ΕλλΔνη 2009, τ. 50, σελ. 852, ΝΟΜΟΣ).

«…τα δημόσια έγγραφα, μεταξύ των οποίων, όπως προκύπτει από τις περί επιδόσεως διατάξεις των άρθρων 122 παρ. 1, 139 παρ. 1 και 140 παρ. 1 του ιδίου Κώδικα, περιλαμβάνονται και οι από τους δικαστικούς επιμελητές, κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, συντασσόμενες εκθέσεις επιδόσεως δικογράφων, ως προς τα περιεχόμενα σ’ αυτά περιστατικά, που δεν υποπίπτουν ως εκ της φύσεώς των στην άμεση αντίληψη του επιδίδοντος αλλά των οποίων την αλήθεια όφειλε να διακριβώσει, αποδεικνύουν μεν πλήρως (άρθρο 440 ΚΠολΔ) τα περιστατικά αυτά, όχι όμως μέχρι προσβολής αυτών για πλαστότητα, γι’ αυτό επιτρέπεται, ως προς τις σχετικές με αυτά βεβαιώσεις του δικαστικού επιμελητή, ανταπόδειξη. Ειδικότερα η περιεχόμενη στην έκθεση επιδόσεως βεβαίωση, ότι αυτός στον οποίο παραδόθηκε το επιδοτέο έγγραφο έχει την ιδιότητα του συνοίκου του παραλήπτη, αποτελεί πλήρη απόδειξη, που μπορεί να ανατραπεί με ανταπόδειξη, αφού το περιστατικό αυτό οφείλει μεν, ως εκ των καθηκόντων του, να εξετάσει ο δικαστικός επιμελητής, χωρίς όμως να υποπίπτει αμέσως στις αισθήσεις του, ώστε να απαιτείται η προσβολή της εκθέσεως ως πλαστής για την ανατροπή του. Το βάρος της ανταποδείξεως αυτής φέρει, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 338 ΚΠολΔ, εκείνος που αμφισβητεί την αλήθεια της σχετικής βεβαιώσεως στην έκθεση του επιμελητή…» (ΑΠ 415/2005, ΝΟΜΟΣ).

πηγή: www.gadamopoulos.gr

Last Updated on Friday, 24 June 2011 08:38